--> - هيچ كس را نبود . بازگوى تا حال چيست كه چنين زشت وكريه شده‌اى ؟ » آن ملعون بگريست وگفت : « از آن روز كه آن سر برداشتم ، هر شب چون به خواب روم دو نفر بيايند وبازوهاى مرا بگيرند وبه آتش اندازند تا بامدادان همى بسوزم . چنان كه هر كس در قبيله باشد ، افغان ونالهء من بشنود ويك شب مرا رها نكند . » بدين حالت بود تا به عذاب ابدى پيوست . وأبو الفرج أصفهاني در « مقاتل الطالبيين » ص 48 طبع إيران از مداينى حديث كند كه مداينى از ابوحسان از هارون بن سعد از قاسم بن اصبغ نقل كرده كه من مردى را ديدم از قبيلهء بنى ابان ابن دارم كه صورتي چون شب تار سياه داشت . با اين كه در سابق أو را ديده بودم ، بسيار جميل الوجه وشديد البياض بود ، اورا گفتم : « تو را چه پيش آمده وآن زيبايى صورت تو كجا شد ؟ » گفت : « من جوان امردى را كه با حسين بود ودر ميان پيشانى أو اثر سجده ظاهر وهويدا بود ، به قتل رسانيدم واز آن تاريخ تا به حال هرگاه شب سر به بالين خواب مىگذارم ، همان جوان مىآيد وگريبان مرا مىگيرد ومىآورد تا به جهنم مىاندازد ومن همى فرياد مىكنم كه در قبيله كسى نمىماند ، مگر آن كه فرياد مرا مىشنود . » ثمّ قال : « والمقتول العبّاس بن عليّ عليه السلام . » واين روايت را علامهء نوري در كتاب « دار السلام » ص 114 از مداينى نقل كرده ونظير آن را از صدوق نيز نقل كرده . سپس مىفرمايد : « مداينى اشتباه عظيم كرده است كه عباس را أمرد فرض كرده است . » أقول : هرگاه دو عباس نام بوده ، از فرزندان أمير المؤمنين ، مداينى وأبو الفرج اشتباه نكردند ؛ چه آن كه شبهه اى نيست كه قمر بنىهاشم از سى وچهار سال كم‌تر نداشته وقطعاً اصلت هم نبوده كه صورت أو مو نداشته باشد . مثل قيس بن سعد بن عباده وجوان سى وچهار سأله محال است أمرد باشد . پس اين حكايت با عباس أصغر مطابق مىآيد وشواهد صدق براي أو هست . منها : در كتاب « العبّاس » للسيِّد عبد الرزاق المقرّم النّجفي ، ص 52 : فأولاد أمير المؤمنين الذّكور ستّة عشر : الحسن والحسين والمحسن ، امّهم سيِّدة نساء العالمين عليها السلام . محمّد بن الحنفيّة ، امّه خولة ؛ العبّاس وعبداللَّه وجعفر وعثمان ، امّهم امّ البنين . عمر الأطرف والعبّاس الأصغر ، امّهما الصّهباء . محمّد الأصغر ، امّه أمامة بنت أبي العاص بن ربيع . يحيى وعون ، امّهما أسماء بنت عميس الخثعميّة . عبيداللَّه وأبو بكر ، امّهما ليلى بنت مسعود . محمّد الأوسط ، امّ ولد ، انتهى . -